Rekening houden met archeologie
Wie bouwplannen ontwikkelt, krijgt in ons land al gauw te maken met archeologisch bodemonderzoek. Of het nu gaat om de aanleg van een nieuwe woonwijk, een parkeergarage, een wegtracé of een riolering: de ingrepen zullen de bodem verstoren en eventuele archeologische resten daarin kunnen verloren gaan. Om dat te voorkomen is de Wet op de archeologische monumentenzorg ingevoerd, en daarmee de Monumentenwet 1988 herzien. Een belangrijke consequentie is dat bij bodemverstoringen groter dan 100 m2 tegenwoordig een archeologisch vooronderzoek verplicht is. Dat moet uitwijzen of er mogelijk belangrijke relicten in het plangebied liggen. Zo is een goede afweging van belangen te maken en een beslissing over wat de beste manier is om met het erfgoed om te gaan.

Verplicht archeologisch onderzoek
De overheid kan een zogenoemd archeologisch vooronderzoek verplicht stellen bij de aanvraag van een bouw-, aanleg-, sloop- en ontgrondingenvergunning en een projectbesluit (bekijk het Schema archeologisch onderzoekstraject). Als het onderzoek uitwijst dat er geen archeologische vindplaatsen zijn, wordt het terrein vrijgegeven. De bouwwerkzaamheden kunnen gewoon beginnen. Als het wel om een waardevolle vindplaats gaat, komt deze voor selectie in aanmerking. De overheid beslist dan of de vergunningaanvrager de vindplaats moet ontzien (beschermen) of moet laten opgraven. De kosten hiervan zijn voor rekening van de verstoorder.

• bureauonderzoek
  
• inventariserend veldonderzoek
  
• archeologische begeleiding
  
• opgraving
  
• archeologische waarden- en verwachtingskaarten
  
• PvE en PvA
  
• proces- en projectmanagement
  
• advisering bij fysieke bescherming
  
• archeo-technische advisering
  
• cultuurhistorisch onderzoek ten behoeve van beleid en ontwerp
  
• detachering