De rijksoverheid werkt op steeds meer gebieden met standaarden en vaste datamodellen voor het registreren en beheren van informatie. Een van die standaarden is de Erfgoedregistratiestandaard, kortweg ERS. Dat is een hulpmiddel voor Nederlandse overheden om hun erfgoed op een eenduidige wijze te beschrijven, toegankelijk te maken en uit te wisselen. Alle gemeenten die de ERS gebruiken, spreken dezelfde taal over het erfgoed. Regels kunnen per gemeente verschillen, maar de informatie over het erfgoed wordt op dezelfde manier in een kaart weergegeven met uitwisselbare open data.
Eenduidige informatie
Luuk Keunen, historisch geograaf en senior projectleider cultuurhistorie bij RAAP, is sinds begin 2023 bij dit standaardisatieproject betrokken: “Het is hele een mond vol, maar in feite heel simpel: de Erfgoedregistratiestandaard bestaat uit twee praktische delen. Aan de ene kant is er een platform met een registratiedatabase, waarin een gemeente gegevens kan beheren en via een website kan laten raadplegen. Aan de andere kant is er het datamodel, de opbouw van die database met velden en termen, die je ook los van het platform kunt gebruiken. Bijvoorbeeld bij een cultuurhistorische waardenkaart.” De werkgroep De Data-Beet van de Federatie Grote Monumentengemeenten heeft het platform en datamodel ontwikkeld met de Omgevingswet in het achterhoofd. Het uitgangspunt is dat de gebruikers hun erfgoedgegevens toekomstbestendig kunnen beheren en geïnteresseerden deze gegevens kunnen bevragen.












