Aanleiding voor het onderzoek was de actuele vraag hoe om te gaan met de sporen van de Tweede Wereldoorlog op de Grebbeberg, een van de bekendste Nederlandse slagvelden. Om deze vraag te kunnen beantwoorden zijn de oorlogssporen op de Grebbeberg systematisch in kaart gebracht. Een groot aantal loopgraven, (geschuts)stellingen en commandoposten blijkt nog steeds in het terrein zichtbaar. Opmerkelijk was dat niet alleen resten zijn aangetroffen van Nederlandse, maar ook van Duitse verdedigingswerken.

Op basis van het onderzoek is een voorstel gedaan voor de omgang met dergelijke resten, op deze locatie en in het algemeen. Dit heeft geleid tot een nieuwe methode voor de waardering van oorlogserfgoed. De essentie van deze methode is dat een relatie wordt gelegd tussen de aangetroffen sporen, te waarderen sporen en de betekenissen die aan een plek worden gegeven. Voor het bepalen van de historische en ruimtelijke contexten is het van belang niet alleen de sporen, maar ook de oorlogsgeschiedenis van een plek te beschrijven. De uitkomst van de waardering is meer dan een oordeel over de behoudens- dan wel onderzoekswaardigheid van de sporen. Als een van de waarderingsaspecten positief wordt beoordeeld, vragen de betreffende oorlogssporen om een zorgvuldige omgang vanuit dat aspect. De voorgestelde methode biedt hiermee een nieuwe visie op de omgang met oorlogserfgoed. Interessant is de gedachte dat de hier voorgestelde omgang met oorlogserfgoed ook van toepassing kan zijn op oudere archeologische vindplaatsen.